ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Α. Χαρίτσης: «Καταθέτουμε πρόταση
για τη δημιουργίας ενός δικτύου
Μουσειακών χώρων Εθνικής Αντίστασης
και Δημοκρατίας»

• -Το Μπλοκ 15 στο Χαϊδάρι, το Σκοπευτήριο της Καισαριανής και τα σημεία των μεγάλων μπλόκων οι «προμετωπίδες» αυτής της δημοκρατικής υποδομής
• Χρειαζόμαστε ένα Κεντρικό Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικής Μνήμης στην πρωτεύουσα της χώρας, σημείωσε ο Αλέξης Χαρίτσης
*Βασικά σημεία από την παρέμβαση του Προέδρου της Νέας Αριστεράς, Αλέξη Χαρίτση, στη μαζική εκδήλωση της Νέας Αριστεράς Δυτικής Αθήνας στο Δημαρχείο Χαϊδαρίου, την Τετάρτη 25.02.2026, για τους 200 Κομμουνιστές της Καισαριανής, το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και το Μπλοκ 15, με αφορμή την αποκάλυψη των ιστορικών, φωτογραφικών ντοκουμέντων, με ομιλητές την καθηγήτρια - βουλεύτρια Σία Αναγνωστοπούλου, τον ιστορικό Ιάσονα Χανδρινό και τον ερευνητή
- συγγραφέα Κώστα Φωτεινάκη
-Βρισκόμαστε εδώ στο Χαϊδάρι, κοντά σε έναν από τους πιο φορτισμένους τόπους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, το Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, το μεγαλύτερο στρατόπεδο κρατουμένων στην Ελλάδα, χώρος κράτησης, βασανιστηρίων και αναμονής θανάτων για χιλιάδες φυλακισμένους κατά τη διάρκεια της Κατοχής, για αγωνιστές της Αντίστασης, για Εβραίους
συμπολίτες μας που οδηγήθηκαν από εδώ στην εξόντωση, για ομήρους πολέμου
-Πάνω από 20.000 άνθρωποι πέρασαν από εδώ, πολλοί δεν επέστρεψαν ποτέ - Από εδώ οδηγήθηκαν οι 200 κομμουνιστές, πατριώτες στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 44΄
-Αυτές τις ημέρες οι συγκλονιστικές φωτογραφίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας άγγιξαν βαθιά την κοινωνία: κοιτάξαμε κατάματα τους ανθρώπους που αντιστάθηκαν στις γερμανικές δυνάμεις κατοχής και στους δωσίλογους συνεργάτες τους - Είδαμε αυτούς που σήκωσαν στις πλάτες τους τον αντιδικτατορικό αγώνα ενάντια στο καθεστώς Μεταξά, που αμφισβήτησαν και εναντιώθηκαν στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του ελληνικού κράτους
-Κοινωνική εγρήγορση: η υπόθεση των 200 της Καισαριανής μας θύμισε πως η ενεργοποίηση πολιτών, φορέων, αλληλέγγυων, ιστορικών, έφτιαξε ένα κοινό, καθολικό αίτημα: η μνήμη να μην ιδιωτικοποιηθεί, να μην χαθεί στα συρτάρια κάποιων ιδιωτών/συλλεκτών, να γίνει δημόσιο αγαθό
-Αν δεν είχε υπάρξει αυτή η ενεργοποίηση, η κινητοποίηση της κοινωνίας, τίποτα δεν θα είχε γίνει αυτόματα γιατί στη χώρα μας η ιστορική μνήμη είναι πολύ συχνά θύμα της αδράνειας – Η απόκτηση αυτού του σπάνιου υλικού (των φωτογραφιών) από το ελληνικό κράτος, είναι αναγκαία αλλά δεν αρκεί
-Δεν πρόκειται για μεμονωμένα αντικείμενα, οι φωτογραφίες αυτές είναι κομμάτι της ιστορίας μας και περιλαμβάνουν τη φασιστική βία του κατακτητή, την αντίσταση του λαού και το συλλογικό αγώνα που συγκλόνισε όλο τον κόσμο – Οφείλουμε να τις εντάξουμε σε ένα οργανωμένο σύνολο που θα φωτίσει την περίοδο του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου
-Για αυτό και χρειαζόμαστε ένα Κεντρικό Μουσείο Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικής Μνήμης στην πρωτεύουσα της χώρας – Δεν είναι αβλεψία το ότι η Αθήνα δεν διαθέτει ένα τέτοιο μουσείο,
μια πόλη που πρωταγωνίστησε στον αντιφασιστικό αγώνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο
-Υπενθυμίζουμε ότι έγινε η προσπάθεια το 2018, με πρωτοβουλία του ιδρύματος της Βουλής, κατά την Προεδρία του Νίκου Βούτση και διαμορφώθηκε μια ολοκληρωμένη προμελέτη για το κτιριακό συγκρότημα που, στο κέντρο της πόλης, θα μπορούσε να δημιουργηθεί το Μουσείο
-Αυτό το σχέδιο παραδόθηκε το 2019 και έκτοτε αγνοείται, με την ευθύνη να βαραίνει την κυβέρνηση της ΝΔ – Οι τελευταίες εξελίξεις με τις φωτογραφίες της Καισαριανής, επαναφέρουν αυτό το αίτημα ως αναγκαιότητα
-Η Καισαριανή, μας φέρνει ξανά αντιμέτωπους με το βάθος της δικής μας ιστορικής ευθύνης και σήμερα εδώ στο Χαϊδάρι, δίπλα στο Μπλοκ 15, το κτίριο της απομόνωσης που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο, που ακόμη και σήμερα δεν είναι επισκέψιμο δίχως ειδική άδεια, καταλαβαίνουμε κάτι ακόμη πιο καθαρό: η μνήμη δεν είναι ένα μνημείο στο χώρο αλλά ένας ολόκληρος χάρτης, από το σκοπευτήριο της Καισαριανής μέχρι το Στρατόπεδο Χαϊδαρίου, τους τόπους εκτέλεσης, μέχρι τους τόπους φυλακής, από τα κελιά μέχρι τα φορτηγά του θανάτου
-Ξεδιπλώνεται μια γεωγραφία του θανάτου αλλά και μια γεωγραφία της αξιοπρέπειας – Για αυτό και καταθέτουμε και την πρόταση για τη δημιουργίας ενός δικτύου μουσειακών χώρων Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατίας
-Ένα δίκτυο με Κεντρικό Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στην Αθήνα, αλλά ταυτόχρονα εξακτινωμένο σε ολόκληρη την Αττική και σε ολόκληρη τη χώρα – Ένα δίκτυο που θα συνδέει τους τόπους μαρτυρίου, τους τόπους αγώνα, τους τόπους όπου οργανώθηκε η φασιστική βία αλλά και η Αλληλεγγύη και η Αντίσταση
-Το Μπλοκ 15, το Σκοπευτήριο, τα σημεία των μεγάλων μπλόκων, αυτή η γεωγραφία της μνήμης, δεν είναι απλά ένα παρελθόν, το οποίο τιμάμε επετειακά, αλλά ευθύνη που πρέπει να οργανώσουμε: γιατί αν αυτοί οι τόποι μείνουν σιωπηλοί, μείνουν αποκομμένοι, κλειδωμένοι πίσω από γραφειοκρατίες ή από εγκατάλειψη, τότε η λήθη θα συνεχίσει να κάνει τη δουλειά της και μαζί και ο ιστορικός αναθεωρητισμός, που στις μέρες μας ανθεί
-Το Δίκτυο Μουσειακών χώρων που προτείνουμε, είναι μια δημοκρατική υποδομή: δεν είναι μόνο χρέος, είναι και ιστορική αυτογνωσία – Η κοινωνία δεν ξεχνά και πρέπει τώρα όλοι να επιμείνουμε για να μετατραπεί η αντιφασιστική συγκίνηση σε θεσμική μνήμη και η μνήμη σε ανάχωμα
-Η Νέα Αριστερά θα επιδιώξει να μετατρέψει αυτήν την κοινωνική απαίτηση σε συγκεκριμένο σχέδιο, είναι χρέος όλων μας – Ζούμε σε μια περίοδο που η δεξιά επελαύνει, η βία κανονικοποιείται, ο αυταρχισμός δυναμώνει, σήμερα βλέπουμε τον φασισμό να αλλάζει προσωπεία, αλλά το περιεχόμενο να μένει το ίδιο
-Η ιστορική γνώση είναι πολιτική έμπνευση απέναντι στον ρατσισμό, στον εθνικισμό, στον εκφυλισμό της δημοκρατίας - Οι φωτογραφίες της Καισαριανής μας θυμίζουν πως απέναντι σε αυτή τη νέα εκδοχή του φασισμού η ανοχή της κοινωνίας δεν είναι απάντηση
-Οι άνθρωποι που βασανίστηκαν εδώ στο Χαϊδάρι και εκτελέσθηκαν μετά στην Καισαριανή, δεν είναι θύματα της ιστορίας: είναι υπόδειγμα συλλογικής αξιοπρέπειας – Είναι απόδειξη ότι ακόμη και στις πιο σκοτεινές εποχές και ζοφερές συνθήκες, η επιλογή είναι μία: η Αντίσταση, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η δημοκρατική εγρήγορση, ο διαρκής αγώνας για ελευθερία, για δικαιοσύνη, για ειρήνη

















